De stem van de Nederlandse maakindustrie in waterstof 
Van netcongestie naar een toekomstbestendig energie- en verdienmodel.
Tolsma-Grisnich loste een acuut netcongestieprobleem op met een eigen energieplein van zon, batterijen en waterstof, en bouwt dat nu uit tot een verdienmodel voor de agrarische sector. In deze position paper delen vijf NWBA-leden de lessen uit de casus, de kosten van waterstoftransport op hogere druk en welke subsidie bij welke projectfase past.
Tolsma-Grisnich in Emmeloord kreeg geen netaansluiting die groot genoeg was voor zijn nieuwe pand. Met maar 55 kW netcapaciteit voor een vraag van 3.200 kWh per dag bouwde het bedrijf een eigen energieplein. Daarop werken zonnepanelen, batterijen, een brandstofcelaggregaat en een waterstoftrailer samen, aangestuurd door een energiemanagementsysteem. De restwarmte van de brandstofcel verwarmt de productiehal. Er wordt nu nog nauwelijks HVO gebruikt. In de volgende stap komt er een elektrolyser bij, en dat model wil Tolsma-Grisnich samen met Van Staveren ook aanbieden aan agrarische bedrijven.
In deze position paper beschrijven vijf NWBA-leden de casus en de lessen die je eruit kunt trekken. Ze vergelijken de opslag en het transport van waterstof op 380, 500 en 700 bar: een duurdere container kan over zijn levensduur goedkoper uitvallen. Ook zetten ze op een rij welke subsidieregeling bij welke projectfase past, van STUDI tot OWE Waterstofhubs. Voor organisaties die met netcongestie te maken hebben of zelf waterstof willen gaan gebruiken.